VERWERKING
Pas toen ik ging praten met een psychotherapeute, toen ik die professionele
hulp kreeg in een groep, toen pas heb ik gemerkt hoe zwaar mijn ziekbed was.
Dit was in 1993-1994
Eerst zit je er middenin, en was er geen ruimte of zelfs energie om erbij stil
te staan. Maar bij de verwerking kreeg ik de emoties erbij. Ik het stukje bij
beetje kunnen verwerken door mijn emoties te laten bestaan. Door de voor mij
zwaarste, ergste momenten te vertellen. Ze geloofde me op mijn woord. Ik kon
vrijuit herinneringen ophalen. Wat ik haar vertelde begreep ze niet. Ze kon
het niet vatten dat je zo ziek van eten kan zijn, dat je lichaam zo vijandig
kan reageren. Maar dat was ook niet nodig. Ze zag dat wat ik zei de waarheid
was, hoe ongerijmd en bizar mijn waarheid
voor haar ook was. Dát was het belangrijkste
voor mij.
Ik heb geprobeerd om artsen (gedicht) duidelijk te maken wat er mis is.
Maar wat een hoge muren moest ik over omdat je niet zichtbaar bent. Klein, afhankelijk
onzeker en bescheiden was ik. Dat er iets mis was, was wel duidelijk.
Alleen
werd er een andere betekenis aan gegeven.
Ik heb het geprobeerd te begrijpen.
Ik heb veel boeken gelezen over mentale eetstoornissen. Gekeken in die spiegel.
Ik heb me verzet en meegewerkt met verschillende huisartsen. Ik ben over instinctieve
grenzen gegaan door mee te werken.
In mijn boek lees je verder over de hele medische gang die ik doorgelopen heb.
En de gevolgen daarvan, door verkeerde adviezen.
Ik heb uiteindelijk geleerd dat ik niet een willoos slachtoffer in hun
handen hoef te zijn. Ik had het idee dat artsen maar met je doen wat zij
willen. Ik heb ze ooit heel hoog
op hun troon gezet, keek huizenhoog tegen
ze op, gaf ze alle macht. Dit afhankelijk opstellen heeft me harde lessen
geleerd. Helaas ben ik ook tegen hún beperkingen aangelopen. Ze
kunnen nu eenmaal niet alles weten, of alles onderzoeken. Er is nog
zo
veel dat ze niet weten. Maar dit is voor hen moeilijk toe te geven aan iemand met een hulpvraag. Dit heb ik ervaren.
Uiteindelijk heb ik een manier gevonden om meer stabiliteit te krijgen in mijn
lijf en leven. In mijn boek schrijf ik meer over de zoektocht en hulp in het
alternatieve circuit. Daar vind je ook mijn basisdieet, dé manier voor
mij om weer in evenwicht te komen
als bijna alles fout gaat wat eten betreft.
Maar helaas is er toch een achteruitgang
gekomen in mijn gezondheid.
Dit maakte het noodzakelijk om sinds 2007 weer in de medische molen te stappen.
Opnieuw op zoek naar antwoorden.